Warszawa 17.06.2026, g. 19:00
od 77.00 pln
Aleksander Fredro
ZEMSTA
Reżyseria: Waldemar Śmigasiewicz
Scenografia, kostiumy: Maciej Preyer
Światło: Waldemar Śmigasiewicz, Maciej Preyer
Ruch sceniczny: Emil Wesołowski
Asystent scenografa: Małgorzata Domańska
Opracowanie muzyczne: Waldemar Śmigasiewicz, Michał Cacko
Producent wykonawczy i asystent reżysera: Alicja Przerazińska
Obsada:
Cześnik, Maciej Raptusiewicz – Cezary Żak
Rejent Milczek – Wiktor Zborowski/Piotr Cyrwus
Józef Papkin – Artur Barciś
Klara Raptusiewiczówna – Zofia Zborowska/Marta Kurzak
Wacław Milczek – Michał Piela
Dyndalski – [Wojciech Pokora]/Jan Mayzel
Podstolina, Hanna Czepiersińska – Viola Arlak
Michał Kafar i Maciej Miętus – Adam Serowaniec/Otar Saralidze/Kamil Pruban
Czas trwania: 110 minut, 1 przerwa
Premiera: 14 lutego 2013
Hrabia Aleksander Fredro o Polaków życiu sąsiedzkim. Ile to już razy śmieliśmy się ze sporu o mur graniczny i fanfaronad Papkina? Ile wspaniałych i legendarnych kreacji aktorskich zyskaliśmy dzięki Zemście? To arcydzieło polskiej literatury to jednak nie tylko klasyka komedii – elementarz komizmu sytuacyjnego, przerysowanych postaci czy humoru słownego – ale również jeden z najbardziej krytycznych utworów o polskości, często w szyderczy i o dziwno wciąż aktualny sposób wyszydzający nasze narodowe przywary i słabostki. Utwór, którego ostrze zaczyna nam doskwierać, gdy mija już śmiech. Nasza Zemsta to próba dokonania współczesnej interpretacji tej romantycznej komedii, opowiadająca o konflikcie między Cześnikiem a Rejentem, ale jednocześnie wykpiwająca nas samych i czasy, w których żyjemy. Spektakl w absolutnie brawurowej obsadzie, w reżyserii znanego z ironii specjalisty od Gombrowicza, Waldemara Śmigasiewicza, wystawiany z okazji obchodów roku Aleksandra Fredry.
ZEMSTA
Reżyseria: Waldemar Śmigasiewicz
Scenografia, kostiumy: Maciej Preyer
Światło: Waldemar Śmigasiewicz, Maciej Preyer
Ruch sceniczny: Emil Wesołowski
Asystent scenografa: Małgorzata Domańska
Opracowanie muzyczne: Waldemar Śmigasiewicz, Michał Cacko
Producent wykonawczy i asystent reżysera: Alicja Przerazińska
Obsada:
Cześnik, Maciej Raptusiewicz – Cezary Żak
Rejent Milczek – Wiktor Zborowski/Piotr Cyrwus
Józef Papkin – Artur Barciś
Klara Raptusiewiczówna – Zofia Zborowska/Marta Kurzak
Wacław Milczek – Michał Piela
Dyndalski – [Wojciech Pokora]/Jan Mayzel
Podstolina, Hanna Czepiersińska – Viola Arlak
Michał Kafar i Maciej Miętus – Adam Serowaniec/Otar Saralidze/Kamil Pruban
Czas trwania: 110 minut, 1 przerwa
Premiera: 14 lutego 2013
Hrabia Aleksander Fredro o Polaków życiu sąsiedzkim. Ile to już razy śmieliśmy się ze sporu o mur graniczny i fanfaronad Papkina? Ile wspaniałych i legendarnych kreacji aktorskich zyskaliśmy dzięki Zemście? To arcydzieło polskiej literatury to jednak nie tylko klasyka komedii – elementarz komizmu sytuacyjnego, przerysowanych postaci czy humoru słownego – ale również jeden z najbardziej krytycznych utworów o polskości, często w szyderczy i o dziwno wciąż aktualny sposób wyszydzający nasze narodowe przywary i słabostki. Utwór, którego ostrze zaczyna nam doskwierać, gdy mija już śmiech. Nasza Zemsta to próba dokonania współczesnej interpretacji tej romantycznej komedii, opowiadająca o konflikcie między Cześnikiem a Rejentem, ale jednocześnie wykpiwająca nas samych i czasy, w których żyjemy. Spektakl w absolutnie brawurowej obsadzie, w reżyserii znanego z ironii specjalisty od Gombrowicza, Waldemara Śmigasiewicza, wystawiany z okazji obchodów roku Aleksandra Fredry.
Warszawa 17.06.2026, g. 19:00
od 77.00 pln
Reżyseria: Krystyna Janda
Scenografia i kostiumy: Zuzanna Markiewicz
Reżyseria światła: Katarzyna Łuszczyk
Realizacja materiału filmowego: Andrzej Wolf
Kompozycja muzyki do piosenki "Szalej, nalej": Janusz Bogacki
Wykonanie piosenki "Szalej, nalej": Lidia Stanisławska
Asystentka ds. scenografii i kostiumów: Małgorzata Domańska
Producent wykonawczy: Rafał Rossa
Obsada:
Ona – Krystyna Janda
Mąż – Olgierd Łukaszewicz
Matka – Emilia Krakowska
Urzędniczka Ministerstwa Kultury – Dorota Landowska
Urzędnik kancelarii cmentarza – Grzegorz Warchoł
Data premiery: 30 grudnia 2020
Po wielu latach pracy twórczej, zanurzenia w świecie słów, idei, wzniosłych myśli, po latach życia w środowisku literackim, pisarka orientuje się, że kiedy umrze, jej mąż nie będzie miał za co jej pochować...
Opowieść o człowieku samym wobec siebie, wobec bliskich i obcych, wobec urzędnika, urzędniczki, matki, męża. Ale także opowieść o tych innych wobec poetki. Wszystko w ramach niezwykłej sytuacji-próby, którą bohaterka wymyśla ze skrajnej bezsilności i na którą sama siebie okrutnie wystawia.
Dramat jednego z najciekawszych współczesnych poetów Jarosława Mikołajewskiego pisany przewrotną, prześmiewczą rozpaczą lub – jak kto woli – rozpaczliwą ironią z niemałą porcją czułości, a nawet poezji. Życiowe rozliczenie artystki? A może rozliczenie każdego, kto przez całe życie kultywuje marzenia, a w finale musi się zderzyć z twardą egzystencją?
„Proszę – zaznacza Jarosław Mikołajewski – nie doszukiwać się w tej historii moich własnych doświadczeń. Pozlepiałem bohaterkę z różnych postaci, także z siebie, lecz – jak to się mówi – podobieństwo do świata rzeczywistego jest złudne”.
Scenografia i kostiumy: Zuzanna Markiewicz
Reżyseria światła: Katarzyna Łuszczyk
Realizacja materiału filmowego: Andrzej Wolf
Kompozycja muzyki do piosenki "Szalej, nalej": Janusz Bogacki
Wykonanie piosenki "Szalej, nalej": Lidia Stanisławska
Asystentka ds. scenografii i kostiumów: Małgorzata Domańska
Producent wykonawczy: Rafał Rossa
Obsada:
Ona – Krystyna Janda
Mąż – Olgierd Łukaszewicz
Matka – Emilia Krakowska
Urzędniczka Ministerstwa Kultury – Dorota Landowska
Urzędnik kancelarii cmentarza – Grzegorz Warchoł
Data premiery: 30 grudnia 2020
Po wielu latach pracy twórczej, zanurzenia w świecie słów, idei, wzniosłych myśli, po latach życia w środowisku literackim, pisarka orientuje się, że kiedy umrze, jej mąż nie będzie miał za co jej pochować...
Opowieść o człowieku samym wobec siebie, wobec bliskich i obcych, wobec urzędnika, urzędniczki, matki, męża. Ale także opowieść o tych innych wobec poetki. Wszystko w ramach niezwykłej sytuacji-próby, którą bohaterka wymyśla ze skrajnej bezsilności i na którą sama siebie okrutnie wystawia.
Dramat jednego z najciekawszych współczesnych poetów Jarosława Mikołajewskiego pisany przewrotną, prześmiewczą rozpaczą lub – jak kto woli – rozpaczliwą ironią z niemałą porcją czułości, a nawet poezji. Życiowe rozliczenie artystki? A może rozliczenie każdego, kto przez całe życie kultywuje marzenia, a w finale musi się zderzyć z twardą egzystencją?
„Proszę – zaznacza Jarosław Mikołajewski – nie doszukiwać się w tej historii moich własnych doświadczeń. Pozlepiałem bohaterkę z różnych postaci, także z siebie, lecz – jak to się mówi – podobieństwo do świata rzeczywistego jest złudne”.